Editorial Volume 9 No.92

ผมได้มีโอกาสไปพูดเรื่องเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิตรวมถึงการทำนิตยสาร FINE ART ให้น้องๆป.ตรีและป.โทภาควิชาทฤษฎีศิลป์คณะจิตรกรรมฯมหาวิทยาลัยศิลปากรที่จังหวัดระยองจากการเชื้อเชิญของ
อ.สุธีคุณาวิชยานนท์งานนี้มีวิทยากรเก่งๆหลายท่านในส่วนของผมเมื่อได้มีโอกาสพูดให้น้องๆฟังก็เลย
ถือโอกาสพูดเรื่องประวัติศาสตร์ศิลปะไทยที่ครูบาอาจารย์มักจะให้ความสำคัญแค่เรื่องของศิลปินเท่านั้น ในส่วนตัวของผมเห็นว่ามีองค์ประกอบอื่นอีกมากที่ต้องพูดถึงอย่างเช่นการเกิดขึ้นของคณะวิจิตรศิลป์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่และลาดกระบังหรือแม้แต่การที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒทั้ง 4 ภาคแยกตัวออกเป็นอิสระก็น่าจะมีนัยยะอะไร
เพราะประสานมิตรผลิตครูศิลปะเพื่อกลับไปรับใช้สังคมเป็นจำนวนมากในขณะเดียวกันผมเชื่อว่าอ.สมพรรอดบุญ
อ.อภินันท์โปษยานนท์คุณกฤติยากาวีวงศ์รวมถึงคุณอรรฆฟองสมุทรและคิวเรเตอร์อีกหลายคนก็มีบทบาทในแวดวงศิลปะ นอกจากนี้ยังมีการเกิดขึ้นและดับไปขององค์กรที่เข้ามาจัดการประกวดศิลปกรรมในประเทศไทย เช่นการประกวดของธนาคารกสิกรไทยฟิลลิปมอร์ริสหรือแม้แต่การประกวดศิลปกรรมเยาวชนของเครือซิเมนต์ไทย
ที่จัดขึ้นเพียง 3 ครั้งและน่าจะเป็นเวทีที่มีคนส่งประกวดมากที่สุดในประเทศไทย (ถ้าจำไม่ผิดเกือบสองพันคน)
จากนั้นในเวลาไล่เลี่ยกันก็เกิดศิลปกรรมรุ่นเยาว์ขึ้นปริศนาการตายของการประกวดศิลปกรรมเยาวชน
แห่งประเทศไทยไม่ทราบแน่ชัดรู้แต่ว่าในการจัดครั้งที่ 3 จุฬาฯเริ่มเข้ามามีบทบาทแทนม.ศิลปากรและที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือการแย่งชิงบทบาทและพื้นที่ทางวิชาการในรูปแบบของนิตยสารฟิลลิ่งโลกศิลปะและ
อาร์ตเรคคอร์ดควรอยู่ตรงไหนดีอีกเรื่องหนึ่งคือใจคอคุณจะไม่พูดถึงนักสะสมคนสำคัญอย่างคุณบุญชัยเบญจรงคกุล
ผู้ก่อตั้งMoCAและนักสะสมอีกตั้งหลายคนในประเทศไทยแล้วการเกิดขึ้นของกระทรวงวัฒนธรรมก็ไม่มีความหมาย
ในสายตาของนักประวัติศาสตร์หรือ ผมคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เราควรลุกขึ้นมาเขียนประวัติศาสตร์ศิลปะใหม่ในมิติที่กว้างขึ้น เพื่อเป็นข้อมูลให้คนรุ่นหลังได้ศึกษาเพราะต่อไปนี้สังคมต้องการความแหลมคมของวิธีคิดวิธีมอง
ผลงานทางวิชาการที่เปิดโลกทัศน์ของคนอ่านเป็นสิ่งที่จำเป็นสิ่งนี้ทำให้ผมคิดที่จะทำสำนักพิมพ์ที่ผลิตแค่
หนังสือศิลปะเท่านั้นโดยใช้ชื่อว่า BLACKLIST และแน่นอนที่ผ่านมาเราได้ทำการแปลหนังสือ TASCHEN และตอนนี้ก็ยังมีหนังสือของ PHAIDON ซึ่งมีความหนา 350-450 หน้าตรงนี้ถือเป็นการเปิดศักราชใหม่สำหรับ
การทำหนังสืออย่างเต็มรูปแบบและคนอย่างผมไม่ทำแค่ 2-3 เล่มอยู่แล้วต้องจัดเต็ม

เคารพผู้อ่านเสมอ
ธวัชชัยสมคง


About the Author

กองบรรณาธิการนิตยสารไฟน์อาร์ท จะเรียกว่ามีความสนใจในเรื่องเดียวกันทุกคนก็ใช่ว่าจะถูก บางคนสนใจต้นไม้ บางคนสนใจเรื่องอาหารการกิน บางคนสนใจเรื่องภาพยนตร์ ดนตรี บางคนสนใจเรื่องสุขภาพ โยคะเป็นหลัก บางคนสนใจเรื่องเทคโนโลยี แต่ถ้าจะให้บอกว่าเราสนใจอะไรร่วมกัน ถ้าตอบว่าเรื่องศิลปะก็คงจะดูประดิษฐ์เกินไป แต่เอาจริงๆ เราก็สนใจเรื่องศิลปะเหมือนกันแหละ เพราะทุกอย่างที่กล่าวมาก็มีศิลปะเป็นองค์ประกอบหนึ่งทั้งสิ้น



Back to Top ↑