Events

Published on December 16th, 2019 | by anaras

0

INFLORESCENCE

7 November- 14 December 2019 , Ardel ‘s Third Place Gallery

บทความโดย ศุภวรรณ กันทา

“ดอกไม้” และเหล่าพรรณพฤกษาล้วนแต่เป็นสรรพสิ่งที่ธรรมชาติสร้างสรรค์ขึ้นมาด้วยตัวเอง ปราศจากซึ่งการปรุงแต่ง การสื่อความหมายของดอกไม้ในงานศิลปะจึงเปรียบเสมือนการสร้างสรรค์ภาพของความสวยงาม ช่วยสร้างสีสันให้กับโลก หรือกระทั่งช่วยปลอบประโลมใจให้กับมนุษย์มายาวนาน

นิทรรศการภาพจิตรกรรมชุด Inflorescence หรือ ผลิร่าง พร่างผกา ครั้งนี้ จึงได้ยกเอาเหล่าช่อบุปผามาร้อยเรียง จัดวางบนผ้าใบผืนใหญ่อย่างประณีตบรรจงผ่านการเสนอมุมมองจากสองศิลปินหนุ่ม และอาจารย์ประจำภาคจิตรกรรมจากรั้วมหาวิทยาศิลปากรอย่าง วราวุฒิ โตอุรวงศ์ และทีฆวุฒิ บุญวิจิตร ซึ่งทั้งสองคนต่างมีความสนใจร่วมกันที่ต้องการจะนำเสนอสาระและความหมายในมุมมองต่างไปจากเดิม ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความสวยงามของดอกไม้เหล่านี้ออกมานำเสนอต่อผู้ชม

วราวุฒิ โตอรุวงศ์, เบื้องหน้าภาพ, 2562
สีนำ้มันบนผ้าลินิน,88 x 88 ซม.

ด้านหนึ่งของนิทรรศการมีภาพจิตรกรรมผ้าลายดอกหลายผืน สีสันเด่นสะดุดตาดึงดูดให้เราต้องเดินเข้าไปชมผลงานใกล้ๆ เจ้าของผลงานจิตรกรรมที่เน้นผ้าลายดอกเป็นองค์ประกอบหลัก เด่นตระหง่านอยู่กลางภาพอย่างวราวุฒิได้บอกเล่าถึงความเป็นมาของชุดผลงานที่ต้องการจะนำเสนอถึงความสัมพันธ์ของมนุษย์กับธรรมชาติ กล่าวคือ ชุดเสื้อผ้าลายดอกนั้นถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของธรรมชาติอย่างหนึ่ง เพราะลายดอกไม้นานาชนิดบนเสื้อผ้าได้กลายเป็นเหมือนภาพแทนซ้อนภาพวาดที่เชื่อมเราไปสู่ธรรมชาติได้จริง

ประกอบกับการที่เขาได้เริ่มต้นการทำงานจากสิ่งเหลือใช้อย่าง “ขี้สี”. ที่เหลือจากการใช้งานในทุกครั้งแต่ไม่ต้องการทิ้งไป ซึ่งถูกทำให้เห็นอย่างชัดเจนผ่านเทคนิคการเช็ดสีทิ้งไว้บนผลงานอย่างจงใจซึ่งไม่ได้สร้างความแปลกแยกบนชิ้นงานแต่อย่างใด  ไม่ว่าจะในรูปแบบของเฟรมภาพที่ซ้อนทับอยู่ในรูปอีกที ลวดลายของพรมบนพื้น รอยเปื้อนบนผนัง หรือแม้แต่ฉากพื้นหลังขนาดใหญ่ ในทางกลับกัน สีเหลือใช้เหล่านี้กลับสร้างความกลมกลืนภายในผลงานได้อย่างน่าประหลาดใจ

วราวุฒิ โตอรุวงศ์, จะใส่แว่นกันแดดในห้องทำไม, 2562
สีนำ้มันบนผ้าลินิน, 100 x 80 ซม.

วราวุฒิเปรียบเทคนิคที่ใช้นี้เป็นเหมือนกฏธรรมชาติที่เราจำเป็นต้องทิ้งบางอย่างไว้ข้างหลัง และใช้ตัวเองเป็นสิ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงว่าทุกๆ การกระทำของมนุษย์นั้นล้วนแต่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ธรรมชาติไม่มากก็น้อย ประจวบเหมาะกับกระแสปัญหาสิ่งแวดล้อมที่กำลังเป็นประเด็นอยู่ในขณะนี้ ภาพของเขาจึงสามารถบรรยายสภาพความเป็นไปสังคมในปัจจุบันได้อย่างไม่มีผิดเพี้ยน ประกอบกับการสอดแทรกสัญลักษณ์ทางความหมายลงไปในผลงานแต่ละรูปอาทิเช่น ยากันยุง แว่นตากันแดด อุปกรณ์ที่เราล้วนแต่จำเป็นต้องใช้ในชีวิตประจำวันเหล่านี้ต่างเป็นเครื่องมือที่มนุษย์ใช้ป้องกันตัวเองไม่ให้ตนได้รับผลกระทบจากธรรมชาติที่จะเข้ามาทำร้าย และหากเพ่งดูผลงานอย่างพินิจพิเคราะห์อีกครั้งแล้วในบางผลงานมีเศษซากของตัวยุงที่เข้ามาเกาะอยู่บนผลงานและปลิดชีพตนเองไว้เป็นอนุสรณ์อยู่บนรูปได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ

กระบวนการทำงานที่ไม่ได้คาดเดาไว้ตั้งแต่ต้นของศิลปินที่เกิดขึ้นนี้ได้เน้นย้ำว่าทุกการกระทำของมนุษย์ล้วนส่งผลโดยตรงต่อธรรมชาติ ดังนั้นแล้วตัวศิลปินเองจึงมองว่างานศิลปะที่คนมักยกระดับว่ามีคุณค่านั้น ขณะเดียวกันมันก็ได้ทำร้ายบางสิ่งบางอย่างไปด้วย

ส่วนความท้าทายของการชมชุดภาพงาน Floral Pattern ของเขาครั้งนี้ วราวุฒิบอกกับเราว่าคือการแกะจิ๊กซอว์หลายชิ้นที่ต่อกันบนภาพวาดออกมา ไม่ว่าจะเป็นการเข้าไปรวมกันของสัญลักษณ์ในผลงาน กระบวนการเช็ดสีทิ้ง และการนิยามอารมณ์ในภาพที่เชื้อเชิญให้คนดูได้ขบคิดและจินตนาการความหมายของรูปได้อย่างไม่มีถูกผิด

วราวุฒิ โตอรุวงศ์, ที่มุมห้อง, 2562
สีนำ้มันบนผ้าลินิน, 109 x 135 ซม.

อีกด้านหนึ่งของนิทรรศการชวนเราให้เดินไปดูภาพวาดกึ่งเสมือนจริง กึ่งแฟนตาซีซึ่งเป็นสองรูปแบบงานศิลปะที่นำมาผสมผสานกัน และฉาบด้วยแสงไฟของเมืองใหญ่ได้อย่างลงตัว คล้ายภาพฝัน ซึ่งถือเป็นเทคนิคเฉพาะตัวของทีฆาวุฒิ ศิลปินผู้สนใจในเรื่องความลึกลับ น่าค้นหาของความศิวิไลซ์ของแสงไฟที่ถูกสังเคราะห์ขึ้นมานี้ตั้งแต่ต้น  ผลงานส่วนใหญ่ในนิทรรศการซึ่งจัดแสดงร่วมกันครั้งนี้เราจะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าทุกภาพล้วนแต่เป็นการนำเสนอความงามในทางกายภาพของเพศชาย ซึ่งทีฆวุฒิเองต้องการเสนอความจริงในเรื่องเพศสภาพของเพศชายที่ภายนอกแข็งแรง แต่มีความอ่อนโยน อ่อนหวานอยู่ด้านในตัว สอดรับกับรูปของเหล่าตัวกระต่ายสีขาวโพลนที่เข้ามาปรากฏตัวอยู่บนรูปวาดเกือบแทบทุกรูป สื่อความหมายถึงความอ่อนโยน และความเปราะบางของจิตใจ ในขณะเดียวกันก็ดูย้อนแย้งกับภาพลักษณ์ขององค์ประกอบหลักอย่างภาพตัวผู้ชายที่กำลังอยู่ในอากัปกิริยาที่แตกต่างกันออกไป

ทีฆวุฒิ บุญวิจิตร, Zato’s Studio,2562
สีนำ้มันบนผ้าลินิน,120 x 160 ซม.

นอกจากนี้ ยังมีสัตว์อีกชนิดหนึ่งที่ดึงดูดสายตาคนดูไม่น้อยอย่างตัวนกยูงซึ่งปรากฏอยู่ในภาพที่ชื่อว่า Return to Innocent  นกยูงเป็นอีกสัตว์ชนิดหนึ่งที่มีความงามดึงดูดเพศตรงข้าม และน้อยคนนักที่จะรู้ว่าตัวนกยูงนั้นเป็นสัตว์ที่ครองคู่เดียวของมันจนวันตาย สอดคล้องกับความเป็นเพศสภาพที่ต้องการจะสื่อสารกับคนดู

รวมไปจนถึงการจัดรูปแบบให้จุดเด่นของภาพถูกปิดตาไว้ทั้งหมดเป็นเสมือนการเปิดมุมมอง ความคิดและทบทวนสิ่งต่างๆในตัวเราโดยไม่สนใจมองสิ่งรอบข้าง ท่ามกลางจัดองค์ประกอบของภาพโดยใช้ฉากหลังเป็นพื้นที่ส่วนตัว ไม่ว่าจะเป็นสระว่ายน้ำ ระเบียงห้อง ห้องสตูดิโอทำงาน เป็นต้น เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่ให้ความสงบสุขและความสบายใจแก่ตัวศิลปินเอง และผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงที่ต่างใช้ชีวิตประจำวันอย่างเร่งรีบ

ทีฆาวุฒิต้องการที่จะนำเสนอ ส่งผ่าน เรื่องราวความเป็นส่วนตัวทั้งหมดนี้ออกมาสะท้อนภาพของสังคมที่เรากำลังใช้ชีวิตอยู่ เพราะเขาเชื่อว่าตัวเรานั้นก็เป็นอีกหนึ่งทรัพยากรในสังคมนี้เช่นกัน และความสงบสุขที่ได้มาจากธรรมชาติสังเคราะห์ที่ว่านี้ก็ได้ตอบสนองความสุขของคนกรุงได้จริงเสียด้วย.

ทีฆวุฒิ บุญวิจิตร, Return to Innocent,2562
สีนำ้มันบนผ้าลินิน, 120 x 90 ซม.


About the Author

anaras



Back to Top ↑
  • Fine Art Magazine No.134

  • 10th UOB Painting of The Year

    10th UOB Painting of The Year

    นิทรรศการออนไลน์
    การประกวดจิตรกรรมยูโอบี ครั้งที่ 10

  • International Biennial Print 2020 R.O.C

    International Biennial Print 2020 R.O.C

    Call for Submissions 2019.12.3 – 2020.2.5
    www.ntmofa.gov.tw

  • “RIFTS” Group Exhibition Interview

  • Archives